چگونه هوشمندانه سوال کنیم قسمت 1

[L0pht]

مقدمه
در دنیای هکرها، نوع جوابی که برای سوالات فنی خود می*گیرید، هر چقدر که به سختی جواب دادنش بستگی دارد، همانقدر هم به روش پرسیدن شما بستگی دارد. این راهنما به شما یاد می*دهد که چگونه طوری سوال کنید که به احتمال بیشتری بتوانید به جواب رضایت*بخشی برسید.
حالا که استفاده از اوپن*سورس رایج و گسترده شده است، شما معمولاً می*توانید کاربران باتجربه*تر و هکرها جواب*های خوبی دریافت کنید. این چیز خوبی است؛ کاربرانی که تمایل دارند که فقط کمی بیشتر در مورد مشکلات رایج تازه*کارها بردباری کنند.با این حال اگر کاربران باتجربه مثل هکرها هم طبق روشهایی که ما اینجا توصیه می*کنیم رفتار کنند، عموماً موثرترین راه برای گرفتن جواب*های مفید خواهد بود. اولین چیزی که باید درک کنیم اینست که هکرها حقیقتاً مسائل سخت و سوالاتی را دوست دارند که به*خوبی ذهن را درگیر می*کند. اگر ما انجام ندادیم چون نمی*خواستیم. اگر شما به ما یک سوال جالب توجه بدهید که به آن فکر کنیم، از شما سپاسگذار خواهیم شد؛ سوالات خوب محرک ذهن بوده و یک هدیه هستند. سوالات خوب به ما کمک می*کنند که فهم خود را توسعه دهیم، و معمولاً باعث آشکار شدن مشکلاتی می*شود که ممکن است ما ندانیم یا به آنها توجه نکرده باشیم. در میان هکرها، «سوال خوب!» یک درود بزرگ و مخلصانه است.
با این وجود، هکرها شهرت دارند که در مقابل سوالات ساده به*نظر با دشمنی و تکبر برخورد می*کنند. این گاهی به نظر می*رسد که ما واکنش گستاخانه*ای با تازه*کارها و افراد ناآگاه داریم. اما واقعاً اینطور نیست. چیزی که ما بدون شرمندگی باید بگوییم، خصومت با افرادی است که ظاهراً تمایلی به فکر کردن ندارند یا نمی*خواهند تکلیف خود را قبل از سوال کردن انجام دهند. این افراد کُشندهٔ وقت هستند — می*گیرند و پس نمی*دهند، و آنها وقت ما را هدر می*دهند، وقتی که می*توانیم صَرف جواب دادن به سوالات بهتر کنیم، صَرف جواب دادن به افرادی کنیم که بیشتر شایستهٔ جواب دادن هستند. ما چنین افرادی[که وقت را هدر می*دهند] را «loser ها» می*خوانیم (و به دلایل تاریخی، گاهی آن را «luser ها» تلفظ می*کنیم).
ما درک می*کنیم که افرادی هستند که می*خواهند از نرم*افزارهایی که ما نوشته*ایم فقط استفاده کنند، و علاقه*ای به یاد گرفتن جرئیات فنی ندارند. برای اکثر مردم کامپیوتر فقط یک ابزار است، واسطه*ای برای رسیدن به یک هدف است؛ آنها کارهای مهمتری برای انجام دادن دارند، کارهایی که زندگی به آنها وابسته است. ما این را تصدیق می*کنیم، و انتظار نداریم که همه به مسائل فنی مورد علاقهٔ ما علاقه داشته باشند. با این حال، سبک جواب دادن ما به سوالات، تنظیم شده است برای مردمی که چنین علاقعه*ای را دارند، و تمایل دارند که در حل مشکل، سهم فعالی داشته باشند. این سبک تغییر نخواهد کرد. کسی از ما قصد تغییر دادنش را ندارد؛ اگر این سبک را تغییر دهیم، در چیزهایی که بهتر از همه می*توانیم انجام دهیم، کمتر موثر خواهیم بود.
ما به شدت داوطلب هستیم. ما در زمانهایی که سرمان شلوغ نیست، روی جواب دادن به سوالات وقت می*گذاریم، و در آن مواقع ما غرق در این سوالات هستیم. پس ما بدون ترس، سوالات را فیلتر می*کنیم. به ویژه، ما سوالاتی که از افراد بازنده(loser) است را به دور می*اندازیم تا زمان خود برای جواب دادن به سوالات را بهتر صرف کنیم، برای جواب دادن به افراد برنده(winner).
اگر شما این رفتار ما را گزنده، فروتنی یا خودبینی می*یابید، پنداشت*های خود را بررسی کنید. ما از شما نمی*خواهیم که در مقابل ما زانو بزنید — در واقع اکثرِ ما هیچ چیز را بیشتر از این دوست ندارند که با شما بصورت برابر معالمه کنند، و ورود شما به جامعهٔ خود را خوشآمد بگویند، اگر شما تلاش کافی برای میسر شدن آن را داشته باشید. اما برای ما به سادگی کارآمد نیست که سعی کنیم به افرادی کمک کنیم که نمی*خواهند به خودشان کمک کنند. انسان ممکن جاهل باشد؛ اما نباید احمقانه رفتار کند.
پس، درحالیکه لازم است که شایستگی فنی برای توجه از سوی ما را داشته باشید، این هم لازم است که نوع رفتار شما این شایستگی را نشان دهد — زیرک، اندیشمند، هشیار و علاقمند به شرکت فعالانه در توسعهٔ یک راه*حل. اگر شما نمی*توانید با این شرایط سر کنید، ما پیشنهاد می*کنیم که به شخصی برای قرارداد پشتیبانی تجاری پول پرداخت کنید، بجای اینکه از هکرها بخواهید که شخصاً کمک خود را به شما اهدا کنند.
اگر شما تصمیم گرفتید که از ما کمک بگیرید، پس نمی*خواهید که یکی از آن بازنده*ها(loser ها) باشید. همینطور شما نمی*خواهید که شبیه یکی از آنها به نظر برسید. بهترین راه برای گرفتن یک جواب سریع و خوب اینست که آن را مانند یک شخص زرنگ و مطمئن بپرسید، شخصی که واقعاً نیاز به کمک در یک مشکل خاص دارد.

(از اصلاح و بهبود این راهمنا استقبال می*کنیم. می*توانید پیشنهادات خود را به آدرس esr@thyrsus.com یا respond-auto@linuxmafia.com ایمیل کنید. توجه کنید اگرچه قصد نداریم این سند یک راهنمای جامع برای فرهنگ استفاده از اینترنت (netiquette) باشد، و ما عموماً پیشنهاداتی را که بطور خاص مربوط به استخراج جوابهای مفید در یک انجمن(forum) فنی نیستند، رد می*کنیم.)

قبل از اینکه سوال کنید

قبل از پرسیدن یک سوال فنی از طریق ایمیل، یا در یک گروه خبری، یا در میز چت یک وب*سایت، این کارها را انجام دهید:
سعی کنید جواب خود را با جستجو در ویکی پدیا و یا در مداخل ویکی سایت مربوطه پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را با جستجو در آرشیو انجمنی که می*خواهید بفرسیتد، پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را با جستجو در وب پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را با خواندن manual (راهنما) پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را با خواندن FAQ (سوالات متداول) پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را از طریق بازبینی یا آزمایش پیدا کنید.
سعی کنید جواب خود را با پرسیدن از یک دوست باتجربه پیدا کنید.
اگر یک برنامه*نویس هستید، سعی کنید جواب خود را با خواندن کدمنبع پیدا کنید.

[L0pht]

وقتی شما سوال خود را می*پرسید، این حقیقت را نشان دهید که اول ین کارها را انجام داده*اید؛ این به تصدیق این امر کمک می*کند که شما یک فرد تنبل و کشندهٔ وقت مردم نیستید. حتی بهتر، نشان دهید که شما این چیزها رایاد گرفته*اید. ما دوست داریم به افرادی جواب دهیم که می*توانند از جوابها یاد بگیرند.
از فنونی استفاده کنید مثل اینکه متن پیغام ارور را در گوگل جستجو کنید(جستجو در گروه*های گوگل علاوه بر صفحات وب). این ممکن باعث شود که بتوانید مستندات یا آن گروه خبری را اصلاح کنید. حتی اگر این اتفاق هم نیفتد، گفتن اینکه «من عبارت زیر را گوگل کردم، اما چیز امیدوارکننده*ای پیدا نکردم» چیز خوبی برای یک گروه پستی یا خبری است، حداقل به این دلیل که ثبت می*شود که جستجو کمکی نمی*کند. همینطور این کار به افراد دیگری با مشکلات مشابه کمک می*کند که به آن ریسمان هدایت شوند، از طریق پیوند عبارتهای جستجو به چیزی که ممکن است شامل مشکل شما و ریسمان مربوط به راه*حل آن باشد.
وقت بگذارید. انتظار نداشته باشد که بتوانید مشکل پیچیدهٔ خود را با چند ثانیه گوگل کردن حل کنید. FAQ ها را بخوانید و بفهمید، آرام و باتمرکز بنشنید و کمی در مورد مشکل خود فکر و گمانه*زنی کنید، قبل از اینکه به سمت متخصصان بروید. به ما اعتماد کنید، آنها می*توانند از سوالات شما تشخیص دهند که چقدر مطالعه و فکر کرده*اید، و اگر شما خود را آماده کرده باشید آنها تمایل بیشتری به کمک خواهد داشت. به یکباره انبار سوالات خود را شلیک نکنید فقط به خاطر اینکه اولین جستجوی شما به هیچ جوابی نرسید(یا به جوابهای زیادی رسید).
سوال خود را آماده کنید. به آن فکر کنید. سوالات شتابزده به جوابهای شتابزده منجر خواهد شد، یا اصلاً به هیچ جوابی نمی*رسد. هر چه بیشتر این را نشان دهید که برای حل مسئلهٔ خود قبل از درخواست کمک، فکر و تلاش کرده*اید، همانقدر احتمال بیشتری خواهد رفت که واقعاً به شما کمک کنند.
. از پرسیدن سوال اشتباه، اجتناب کنید. اگر سوالی بپرسید که بر اساس فرض*های ناقص و اشتباه است، یک هکر ممکن است با این تصور که «یک سوال احمقانه است...» بخواهد به شما یک جواب لفظی و بی*فایده بدهد، و به امید اینکه شما درس بگیرید از تجربهٔ گرفتن آنچه پرسیدید، نه آنچه مورد نیاز شما بود. هرگز فرض نکنید که شما مستحق یک جواب هستید. اینطور نیست؛ به هر حال شما بهایی بابت خدمات پرداخت نکرده*اید. شما وقتی می*توانید به جواب برسید که یک سوال قابل توجه و برانگیزندهٔ ذهن بپرسید، سوالی که بطور ضمنی باعث کمک به تجربهٔ جامعه می*شود، نه آنکه فقط بصورت انفعالی خواستار دانش از دیگران باشید.

از طرف دیگر، روشن ساختن اینکه شما توانایی و تمایل کمک در پروسهٔ حل مسئله را دارید، شروع بسیار خوبی است. «آیا کسی می*خواهد منبعی معرفی کند؟»، «مثال من چه چیز کم دارد؟»، و «چه وبسایتی را بهتر است بررسی کنم» به احتمال بیشتری جواب خواهند گرفت نسبت به این سوال که «لطفاً روش دقیق کاری که باید انجام دهم را بنویسید.». چون[در حالت اول] شما این را روشن می*سازید که واقعاً راغب به تکمیل پروسه [ی حل مشکل] هستید اگر شخصی فقط مسیر صحیص را به شما نشان دهد.

وقتی سوال می*کنید
انجمن خود را به دقت انتخاب کنید به این حساس باشید که کجا سوال خود را مطرح می*کنید. شما نادیده گرفته خواهید شد، یا بعنوان یک بازنده(loser) محسوب خواهید شد اگر:
سوال خود را در یک عنوان از دور خارج شده(off topic) پست کنید
یک سوال بسیار ابتدایی را در انجمنی پست کنید که انتظار سوالات فنی پیشرفته را دارند. یا بالعکس.
یک سوال مشترک را در چند گروه خبری پست کنید
یک ایمیل شخصی به کسی بفرستید که نه سابقه آشنایی با شما دارد، و نه شخصاً مسئول حل مشکل شماست.

هکرها پاک می*کنند سوالاتی را که بیجا در مکان خاصی پست شود تا کانالهای ارتباطی*شان را از غرق شدن در بی*ربطی حفظ کند. شما نمی*خواهید این اتفاق برایتان بیفتد. بنابراین اولین قدم این است که انجمن درست را انتخاب کنید. باز هم، گوگل و سایر روشهای جستجوی وب، دوست شما هستند. از آنها استفاده کنید و صفحهٔ وب پروژه*ای که بیشتر با سخت*افزار و نرم*افزار مورد اشکال شما ارتباط دارند. معمولاً آن به شما لینکهایی به یک لیست از FAQ (سوالات مکرراً پرسیده*شده) می*دهند، و همینطور لینکهایی به لیست پستی پروژه و آرشیو آنها. این لیست*های پستی آخرین مکانهایی هستند که باید از آنها کمک بگیرید، در صورتیکه تلاش کرده باشید(از جمله خواندن آن FAQ ها) و جواب خود را نیافته باشید. همینطور صفحهٔ پروژه ممکن است روش گزارش اشکال(bug report) را شرح داده باشد، یا یک لینک به یکی از آنها داشته باشد؛ در اینصورت، به دنبال آن بروید.
رها کردن یک ایمیل به سوی شخص یا انجمنی که با آن آشنا نیستید، در بهترین حالت یک ریسک است. مثلاً فرض نکنید صاحب یک صفحهٔ*وب حاوی اطلاعات، می*خواهد مشاور رایگان شما باشد. در مورد اینکه آیا سوال شما مورد استقبال واقع می*شود یا نه، حدس*های خوشبینانه نزنید — اگر مطمئن نیستید آن را جای دیگری بفرستید یا اینکه از فرستادن آن خودداری کنید.
وقتی یک انجمن وب، گروه خبری یا لیست پستی را انتخاب کردید، به اسم بتنهایی زیاد اعتماد نکنید؛ به یک FAQ یا امتیاز نگاه کنید تا بررسی کنید که سوال شما on-topic است. قبل از پست کردن، کمی از ترافیک گذشته بخوانید تا در نتیجه به یک احساس(تصور) برسید از اینکه چه جور چیزهایی آنجا انجام می*شود. در واقع این ایدهٔ بسیار خوبی است که قبل از پست کردن، در آرشیو آن گروه*خبری یا لیست پستی یک جستجو بر کلمات کلیدی مربوط به مشکل خود انجام دهید. این کار ممکن است برای شما جوابی را پیدا کند، و اگر هم اینطور نشود، حداقل باعث می*شود که بتوانید یک سوال بهتر را تنظیم کنید.
همهٔ کانالهای کمک*رسانی را به یکباره تیرباران نکنید، این کار مانند فریاد زدن است و مردم را عصبانی می*کند. به آرامی از میان آنها گام بردارید.
بدانید که موضوع مورد بحث شما چیست! یکی از اشتباهات کلاسیک اینست که سوالاتی دربارهٔ رابط برنامه*نویسی یونیکس یا ویندوز را در انجمنی بپرسید که علاقمند به یک زبان یا کتابخانه یا ابزار قابل*انتقال بین هردو(یونیکس و ویندوز) است. اگر متوجه نمی*شوید که چرا این کار اشتباه است، بهتر است که اصلاً هیچ سوالی نپرسید، تا وقتی که قضیه را درک کنید.
عموماً سوالاتی که در یک انجمن عمومی و درست(بجا) پرسیده شوند، احتمال اینکه جواب مفید بگیرند بیشتر است تا آنهایی که در جای خصوصی پرسیده می*شوند. چندین دلیل برای این وجود دارد. یک دلیل ساده، مقدار منابع پاسخگو است. یکی دیگر تعداد بازدیدکنندگان است؛ هکرها ترجیح می*دهند به سوالاتی جواب دهند که افراد بیشتری را آموزش دهد، تا سوالاتی که فقط به درد افراد کمی بخورد.
به وضوح، هکرهای چیره*دست و سازندگان نرم*افزارهای محبوب، همواره بسیار بیشتر از توان پاسخ*گویی*شان، پیغام*های انبوه و بی*هدف دریافت می*کنند. شما با اضافه شدن به این سیل، یکی از آن موارد بسیار زیاد هستید، حتی مثل یک کاه از انبوهی که پشت شتر را می*شکند. — حتی در موارد کمی، توسعه*دهندگان پروژه*های محبوب، پشتیبانی خود را قطع کردند چون خسارت ناشی از ترافیک شدید و بی*جهت ایمیل شخصی*شان تحمل*ناپذیر شده بود.

انجمن*های وب و IRC که برای تازه*کارها تهیه شده*اند، معمولاً سریع*تر جواب می*دهند
گروه کاربران محلی شما، یا توزیع لینوکس شما، ممکن است یک انجمن وب یا کانال IRC را معرفی کند که تازه*کارها می*توانند از طریق آن کمک بگیرند. (در شهرهای غیر انگلیسی *زبان، انجمن*های تازه*واردان احتمالاً هنوز لیست پستی هستند) اینها مکان*های اولیهٔ خوبی برای پرسیدن هستند، بخصوص اگر فکر می*کنید که ممکن است گرفتار یک مشکل نسبتاً ساده یا رایج باشید. یک کانال IRC اعلام شده، یک دعوتِ باز برای پرسیدن سوالات است و معمولاً در همان زمان جواب می*گیرند.
در واقع، آن برنامه*ای که برای شما مشکل بوجود آورده، اگر آن برنامه را از یک توزیع رایج لینوکس گرفته*اید، بهتر است سوال خود را در انجمن/لیست مربوط به آن توزیع بپرسید، قبل از اینکه در انجمن/لیست مربوط به پروژهٔ آن برنامه بپرسید. هکرهای آن پروژه ممکن است فقط بگویند که «از نسخهٔ ساخته*شدهٔ ما استفاده کنید».
قبل از پست کردن در هر انجمن وب، بررسی کنید که آیا یک قابلیت جستجو در آن انجمن هست یا نه. اگر هست، دوبار کلمات کلیدی را برای چیزی شبیه مشکل خود جستجو کنید؛ این کار فقط ممکن است کمک کند. حتی اگر یک جستجوی کلی در وب هم انجام دادا باشید(که بهتر است انجام داده باشید)، باز هم انجمن را جستجو کنید؛ موتور جستجوگر وب شما ممکنه است اخیراً تمام این انجمن را فهرست*نویسی(index) نکرده باشد.
پروژه*ها یک تمایل فزاینده*ای دارند برای اینکه پشتیبانی کاربران را از طریق یک انجمن وب یا کانال IRC انجام دهند، و ایمیلی که بیشتر برای ترافیک توسعه رزرو شده است(نه پشتیبانی کاربر). پس برای کمک*گرفتن*های مربوط به پروژه، به دنبال آن کانال*ها باشید.

[L0pht]

بعنوان گام دوم، از لیست پستی پروژه استفاده کنید
وقتی پروژه*ای یک لیست پستی توسعه دارد، سوال خود را در لیست پستی بنویسید نه به شخص توسعه*دهدگان، حتی اگر گمان می*کنید که می*دانید چه کسی بهتر از همه می*تواند به سوال شما جواب دهد. مستندات پروژه و صفحهٔ خانگی آن(در وب) را بررسی کنید تا آدرس لیست پستی پروژه را پیدا کنید، و از آن استفاده کنید. چندین دلیل خوب برای این خط*مشی وجود دارد:
اگر یک سوال برای پرسیدن از یک توسعه*دهنده، بقدر کافی خوب باشد، ارزش پرسیدن در کل گروه را هم دارد. برعکس، اگر گمان می*کنید که سوال شما برای یک لیست پستی بسیار تکراری است، پس عذری هم برای آزار دادن توسعه*دهندگان منفرد وجود ندارد.
پرسیدن سوالات در لیست*های پستی، بارِ جواب دادن را بین توسعه*دهندگان تقسیم می*کند. یک توسعه*دهندهٔ منفرد(بخصوص اگر راهبر پروژه باشد) ممکن است آنقدر سرش شلوغ باشد که نتواند به سوال شما جواب دهد.
بیشتر لیست*های پستی، آرشیو می*شوند، و آرشیوها را موتورهای جستجو فهرست*نویسی(index) می*کنند. اگر شما سوال خود را در لیست پستی بپرسید و جواب بگیرید، افراد دیگری که در آینده همان سوال را دارند می*توانند سوال شما و جوابش را در وب پیدا کنند، بجای اینکه دوباره آن را بپرسند.
اگر سوالات خاصی به نظر می*رسند که دارند بارها پرسیده می*شوند، توسعه*دهندگان می*توانند از آن اطلاعات استفاده کنند برای بهبود مستندات یا خود نرم*افزار تا واضح*تر باشد. اما اگر آن سوالات بصورت شخصی پرسیده شوند، هیچ کس تصویر کاملی ندارد از اینکه چه سوالاتی بیشتر از بقیه پرسیده می*شوند. اگر یک پروژه هم برای «کاربر» و هم برای «توسعه*دهنده» (یا «هکر»)، لیست پستی یا انجمن وب دارد، و شما با کد برنامه کاری ندارید(و با کد آن درگیر نمی*شوید)، سوال خود را در لیست/انجمن مربوط به کاربر بپرسید. تصور نکنید که در لیست پستی توسعه*دهنده مورد استقبال واقع خواهید شد، در حالیکه احتمالاً آنها سوال شما را بعنوان یک پارزیت حساب می*کنند که در جریان مباحثهٔ توسعه*دهندگان گسستگی ایجاد می*کند.
با این حال، اگر مطمئنید که سوال شما جزئی(و کم*مایه) نیست، و طی چند روز جوابی در لیست/انجمن «کاربر» نگرفتید، از لیست پستی «توسعه*دهنده» استفاده کنید. می*توانید بخوبی مصلحت*اندیش باشید و قبل از پست کردن، یکی دو روز آنجا(لیست پستی «توسعه*دهنده») را زیر نظر بگیرید تا با جَو و عرف محلی آنجا آشنا شوید(در واقع این مصلحت خوبی برای هر لیست خصوصی یا نیمه*خصوصی است).
اگر نمی*توانید آدرس لیست پستی پروژه را پیدا کنید، و فقط آدرس نگهدارنده(maintainer) پروژه را می*بینید، پیش بروید و سوال خود را برای گهدارنده(maintainer) پروژه بنویسید. اما حتی در این حالت هم فرض نکنید که لیست پستی وجود ندارد. در ایمیل خود اشاره کنید که شما سعی کردید ولی نتوانستید لیست پستی مناسب را پیدا کنید. همینطور اشاره کنید که مخالفتی ندارید اگر پیغام شما به افراد دیگری منعکس شود(forward شود). (بعضی افراد معتقدند که ایمیل خصوصی باید خصوصی بماند، حتی اگر هیچ چیز محرمانه در آن نباشد. اگر اجازه بدهید که پیغام شما forward شود، به طرف مقابل این انتخاب را می*دهید که چطور با ایمیل شما رفتار کند[خودش جواب دهد یا به شخص دیگری بسپارد، یا مثلاً در یک لیست پستی یا انجمن قرار دهد])

از عناوین پرمعنا و دارای موضوع مشخص، استفاده کنید
در لیست*های پستی، گروه*های خبری یا انجمن*های وب، عنوانِ موضوع، فرصت طلایی شماست تا با حدود ۵۰ کاراکتر یا کمتر، توجه متخصصانِ قابل را جلب کنید. با یاوه*هایی مثل «لطفاً به من کمک کنید»، آن را هدر ندهید(پیعام*هایی با چنین این*گونه عناوین، از طریق واکنش دور انداخته می*شوند). سعی نکنید با عمق اضطراب خود، ما را تحت تاثیر قرار دهید؛ در عوض، از آن فضا برای یک توصیف بسیار مختصر از مشکل خود استفاده کنید.
یک قرارداد خوب برای عنوان موضوع*ها، که تعدادی از سازمان*های پشتیبانیِ فنی استفاده کرده*اند، اینست که به شکل «شیء - اِشکال» باشد. قسمت «شیء» مشخص می*کند که کدام چیز یا کدام مجموعه از چیزها با مشکل مواجه است، و قسمت «اِشکال» انحراف رفتار آن شیء از آنچه انتظار می*رود را شرح می*دهد.

. احمقانه:
کمک! ویدئو روی لپ*تاپ من درست کار نمی*کند!

. هوشمندانه:
مکان*نمای خراب موس X.org 6.8.1، چیپست ویدئوFooware MV1005 vid. chipset
Fooware MV1005 X.org 6.8.1 misshapen mouse cursor,

. هوشمندانه*تر:
مکان*نمای موس X.org 6.8.1 روی چیپ*ست ویدئو Fooware MV1005 - خراب است
X.org 6.8.1 mouse cursor on Fooware MV1005 vid. chipset - is misshapen
جریان نوشتن یک توصیف «شیء-اِشکال»، به شما کمک می*کند که اندیشیدن خود را دربارهٔ مشکل با جزئیات بیشتر سازماندهی کنید. چه چیزی تحت تاثیر واقع شده؟ فقط مکان*نمای موس، یا جزء گرافیکی دیگری هم هست؟ آیا این مخصوص نسخهٔ X.org از X است؟ مخصوص ورژن 6.8.1 است؟ آیا مخصوص چیپست ویدئوی Fooware است؟ یا مدل MV1005 ؟ یک هکر که نتیجه را می*بیند، فوراً می*تواند بفهمد که شما با چه چیزی مشکل دارید، و در یک نگاه مشکل شما را بفهمد.
کلی*تر، تصور کنید که به یک لیست از سوالات یک آرشیو نگاه می*کنید، که فقط خطوط عنوان*ها نمایش داده می*شوند. عنوان پست خود را طوری انتخاب کنید که بخوبی سوال شما را منعکس کنید، تا شخص بعدی که آرشیو را جستجو می*کند، بتواند دنبال آن ریسمان(thread) را بگیرد و به یک جواب برسد، بجای اینکه دوباره آن سوال را پست کند.
اگر شما یک سوال را در پاسخ می*فرستید، مطمئن شوید که خط عنوان را تغییر دهید تا نشان دهد که در حال پرسیدن یک سوال هستید. یک خط عنوان مانند «پاسخ: تست» یا «پاسخ: باگ جدید» کمتر احتمال می*رود که به قدر مفیدی توجه را جلب کند. همینطور در نقل قول پیام*های قبلی، با حذف قسمتهای اضافه، آن را به حداقل برسانید تا با mail reader های جدید سازگار باشد .
برای شروع یک ریسمان کاملاً جدید، به سادگی دکمهٔ پاسخ را فشار ندهید. با این کار، بازدیدکنندگان را محدود خواهید کرد. بعضی mail reader ها مثل mutt به کاربر اجازه می*دهند که بر اساس ریسمان مرتب کنند و سپس پیام*های داخل یک ریسمان را با تا کردن آن پنهان کنند. افرادی که این کار را انجا دهند هرگز پیام شما را نخواهند دید.
تغییر دادن عنوان، کافی نیست. Mutt و شاید دیگر mail reader ها، برای تعیین یک ریسمان، به اطلاعات دیگری در سرآیند ایمیل*ها نگاه می*کنند، نه به خط عنوان. بجای این کار یک ایمیل کاملاً جدید را شروع کنید.
در انجمن*های وب، قواعد رفتار خوب، کمی متفاوت است، چون پیام*ها معمولاً خیلی بیشتر به یک بحث خاص محدود هستند، و معمولاً خارج از آن ریسمان*ها(تاپیک*ها) قابل مشاهده نیستند. هنگام پرسیدن یک سوال در پاسخ به ریسمان، تغییر دادنِ عنوان لازم نیست. حتی همهٔ انجمن*ها اجازه نمی*دهند که پاسخ*ها بتوانند عنوان جداگانه*ای داشته باشند، و اگر هم چنین کاری انجا دهند تقریباً آنها را نمی*خواند. به*هرحال، پرسیدن یک سوال در یک پاسخ، به خودی خود مورد شک است، چون آن فقط توسط افرادی دیده خواهد شد که این ریسمان را دنبال می*کنند. پس یک ریسمان(تاپیک) جدید را آغاز کنید، مگر اینکه مطمئنید می*خواهید فقط از افرادی بپرسید که در حال حاظر در این ریسمان فعال هستند.

پاسخ دادن را آسان کنید
پایان دادن سوال با این عبارت که «لطفاً پاسخ خو را به ... بفرستید»، جواب گرفتن شما را کاملاً بعید می*سازد. اگر شما حتی نمی*توانید چند ثانیه به خودتان زحمت دهید که یک عنوان پاسخ-به در mail reader خود تنظیم کنید، ما هم نمی*توانیم چند ثانیه به خودمان زحمت دهیم که دربارهٔ مشکل شما فکر کنیم. اگر نرم*افزار ایمیل شما این امکان را نمی*دهد، از یک mail reader بهتر استفاده کنید.
اگر سیستم*عامل شما از هیچ mail reader ی که این امکان را بدهد، پشتیبانی نمی*کند، از یک سیستم*عامل بهتر استفاده کنید. در انجمن*های وب، درخواست پاسخ از طریق ایمیل، کاملاً گستاخانه است، مگر اینکه معتقد باشید آن اطلاعات حساس هستند(و شخصی به هر دلیلی می*خواهد آن را فقط به شما اطلاع دهد و نه به دیگران). اگر می*خواهید هنگام پاسخ هر فرد، یک ایمیل کپی از آن به شما ارسال شود، از آن انجمن وب درخواست کنید که آن را برای شما ارسال کند؛ این امکان تقریباً همه جا تحت عناوینی مثل «این ریسمان را دنبال کن»، «هنگام پاسخ، ایمیل بفرست» و غیره، مورد پشتیبانی است.

بصورت واضح، از لحاظ دستوری صحیح، و با املای صحیح بنویسید
ما به تجربه دریافتیم افرادی که نویسندگان بی*دقت و نامرتبی هستند، در فکر کردن و کدنویسی هم بی*دقت و نامرتب هستند. جواب دادن به افرادی که فکر نامرتب و شلخته*ای دارند، چندان مفید نیست؛ ما ترجیح می*دهیم وقت خود را جای دیگری صرف کنیم.
پس مهم است که سوال خود را واضح و خوب بیان کنید. اگر نمی*توانید زحمت آن را بکشید، ما هم نمی*توانیم به آن توجه کنیم. تمام سعی خود را بکنید تا زبان(بیان) خود را بهبود دهید(صیقل دهید). لازم نیست که رسمی و سنگین باشد — در واقع فرهنگ هکرها به آن طرز بیانی بها می*دهد که غیررسمی، عامیانه و شوخ*طبعانه و همراه با دقت و ظرافت باشد. اما آن باید دقیق باشد؛ باید نشانه*هایی باشد که شما اندیشه و توجه می*کنید.
املا، نشانه*گذاری و بزرگ کردن حروف اول را درست انجام دهید. its را با it's و loose را با lose و discrete را با discreet اشتباه نگیرید.تمام حروف را بزرگ ننویسید؛ این مانند فریاد زدن تعبیر می*شود و خشن تصور می*شود. (اگر تمام حروف هم کوچک باشد، فقط کمی رنجش*آور بوده و خواندن آن را سخت می*کند.)
کلی*تر، اگر مانند یک انسان ساده و کم*سواد بنویسید، بسیار احتمال می*رود که نادیده گرفته شوید. پس از میانبرهایی که کوتاه*کنندهٔ متن استفاده نکنید. نوشتن you بصورت u شما را شبیه یک انسان ساده و کم*سواد می*کند که می*خواهد دو کلید کمتر فشار دهد.
اگر دارید سوال خود را در انجمنی می*پرسید که از زبان بومی شما استفاده نمی*کند، شما یک میزان محدودی از خطاهای املایی و دستوری خواهید داشت، اما از روی تنبلی دچار خطاهای بیش از حد نشوید(بله، ما معمولاً می*توانیم آن تفاوت را تشخیص دهیم). همینطور اگر نمی*دانید که شخص پاسخگو چه زبانی دارد، به انگلیسی بنویسید. هکرهای مشغول، سوالات با زبانی که نمی*فهمند را نادیده می*گیرند، و انگلیسی زبان کاری اینترنت است. با نوشتن به زبان انگلیسی، این احتمال را که سوالتان بدون خوانده شدن پاک شود، به حداقل می*رسانید.

سوال خود را در قالب های استاندارد و در دسترش مطرح کنید:
اگر سوال خود را به طور مصنوعی سخت کنید، احتمال نادیده گرفتن آن بیشتر می شود لذا:

نامه را با فرمت"plaintext"و نه "HTML" بفرستید. (غیر فعال کردن HTML کار سختی نیست) ضمیمه های MIMEمعمولاً مناسب هستند اگر شامل مطالب واقعاً ضروری باشند.
نامه خود را به صورت پاراگراف هایی که از خطوط به هم پیچیده شده.

تشکیل شده اند، نفرستید. این کار، پاسخ گویی به قسمتهای مختلف نوشته شما را دشوار می کند، فرض کنید که پاسخگویی شما، نامه شما را در صفحاتی با خطوط شامل 80 کاراکتر می بیند، لذا خطوط خود را در 80 کاراکتر یا کمتر تهیه کنید.
- داده های خود را مانند آدرس فایل ها به چند خط تبدیل نکنید تا در عرض یک ستون قرار گیرد. داده ها باید به همان صورتی که هستند
در نامه قرار بگیرند تا خواننده مطمئن شود که چیزی را می*بیند که شما قبلاً دیده*اید.
- هرگز تصور نکنید که مخاطبین شما قادر به خواند فایلهای اختصاصی مانند Microsoft word یا Excel هستند. بسیاری از هکرها به این کار همانند وقتی که یک توده*ای از کود که بوی خوک می دهد و در جلوی در باشد، به آن واکنش نشان می*دهند و اگر هم بتوانند به آن غلبه کنند، این کار نمی*کنند.
- اگر شما از سیستم عامل window نامه می*فرستید، امکان "smart Quotes" را غیر فعال کنید. این کار از فرستاده شدن کاراکترهای بی*مصرف جلوگیری می*کند.
- در صفحات گفتگو، از اشکال خندان (Smilg) و امکانات HTML استفاده نکنید. یکی دو تا از این اشکال ایرادی ندارد اما اگر صورت نوشته شما با این گونه اشکال پر شده باشد، دیگران فکر می*کنند که شما عاجز از نوشتن هستید. بطور جدی استفاده بیش از حد از این اشکال و رنگی کردن نوشته*ها شما را شبیه دختر نوجوانی که در حال خندیدن است می*کند که این کار عموماً برای شما جوابی به همراه ندارد.
اگر شما از یک پردازش*گر ایمیل با صورت گرافیکی کاربری مانند MS Out look Netscape Messenger و یا از این*گونه*ها استفاده می*کنید، آگاه باشید که در صورتی که از تنظیمات پیش*فرض آن استفاده می*کنید، ممکن است این قوانین نقض شوند.
بیشتر این پردازشگرها دارای یک دستور در فهرست خود به نام view source هستند از این گزینه در پوشه نامه*های فرستاده خود استفاده کنید و فرستادن نوشته ساده (pain tent) بدون ضمایم غیر ضروری را بررسی کنید.

درباره مشکل خود دقیق و آگاه باشید:
- نشانه*های مشکل ایجاد شده یا bugها را به دقت و روشنی شرح دهید.
- محیطی که در آن این مشکل ایجاد می*شود را شرح دهید. (سیستم عامل، کاربرد و ...) شرکت فروشنده و مدل آنرا هم معرفی کنید مثلا (Fedora Coret یا Slackware 91 و ...)
- مطالعاتی که بر روی این مشکل انجام داده*اید را شرح دهید.
- مراحل تشخیص مشکل و رفع آنرا که انجام داده*اید، قبل از طرح سوال، شرح دهید
- هرگونه تغییر در سخت*افزار یا نرم*افزار که اخیراً انجام شده است را شرح دهید.
تلاش کنید تا به سوالاتی که پیش*بینی می*کنید از شما پرسیده شوند،* پیش*تر پاسخ دهید.
Simon Tatham مقاله جالبی به نام «چگونه Bug ها را به طور موثر گزارش کنیم». نوشته است که قویاً توصیه می*شود آنرا بخوانید.

حجم مطالب دلیلی بر دقیق بودن آن نیست:
باید دقیق و آموزنده بنویسید. این هدف با نوشتن حجم زیادی از داده*ها و کدها در نامه تقاضای کمک محقق نمی*شود. اگر یک مشکل بزرگ و پیچیده دارید، سعی کنید تا آنرا تا حد ممکن خلاصه و مرتب ارائه کنید.
این امر حداقل سه فایده دارد. اول اینکه معلوم شود که شما برای خلاصه کردن سؤال خود تلاش کرده*اید یا تمایل بیشتری برای پاسخ به شما وجود خواهد داشت. دوم اینکه با خلاصه*سازی پاسخ مفیدتری هم خواهید گرفت. و سوم اینکه در حین خلاصه کردن و پیرایش گزارش خود ممکن است بتوانید مشکل حل کنید یا راه حل کوتاهتری برای آن پیدا کنید.

ادعای یافتن یک bug را نکنید!:
هنگامی که با یک نرم*افزار به مشکل برخوردید، بدون اطمینان کامل ادعای یافتن یک bug جدید را مطرح نکنید. راهنمایی: تا هنگامی که با یک ضمیمه به کد منبع نتوانید مشکل را برطرف کنید یا با آزمایش رگرسیون با ورژن قبلی که نشان دهنده یک رفتار نادرست باشد، شما نباید مطمئن شوید. این امر در مورد وب سایت*ها و مدارک هم صدق می*کند سندی را به عنوان bug یافتید، باید متنی را جایگزین آن کنید یادآوری می*شود که کاربران بسیاری هستند که مشکل شما را تجربه نکرده*اند. همچنین شما با خواندن مطالب و وب سایت*های مرتبط، در مورد آن نرم*افزار آموزش دیده*اید در غیر این صورت شما کاری را اشتباه انجام می*دهید و نه نرم*افزار.
افرادی که یک نرم*افزار را تهیه می*کنند، تلاش می*کنند تا آن نرم*افزار حداکثر کارایی مطلوب را داشته باشد. اگر شما ادعا کنید که یک bug در آن یافته*اید، در واقع کامل بودن کار آنها را زیر سؤال برده*اید و این باعث رنجاندن آنهان می*شود، حتی اگر حق با شما باشد. به خصوص ذکر کلمه bug در عنوان نامه، کار سیاست مدارانه*ای نیست.
وقتی که سوال خود را مطرح می*کنید، بهتر است فرض کنید که شما کار اشتباهی را انجام می*دهید، حتی اگر مطمئن باشید که یک bug واقعی را یافته*اید. اگر واقعاً این طور باشد، در مورد آن در پاسخ*ها خواهید شنید. با این کار نگهدارنده*های نرم*افزار از شما عذرخواهی خواهند کرد، همچنین اگر شما اشتباه کرده باشید، باید از آنها عذرخواهی کنید.

[L0pht]

تحقیر کردن جایگزینی برای انجام تکلیف نیست:
بعضی از افراد که می*دانند نباید گستاخانه یا مغرورانه رفتار کنند، در نقطه مقابل تحقیر کردن، تقاضای جواب می*کنند. جملاتی مثل «می*دانم که یک کاربر جدید بازنده هستم ولی...» از این قبیل*اند. این کار منحرف کننده است و کمکی هم نمی*کند به خصوص این کار وقتی توام با ابهام در مورد مشکل واقعی باشد، آزار دهنده است.
وقت خود و ما را با سیاست*های خام و پیش پا افتاده هدر ندهید. در عوض، زمینه*های واقعی مشکل خود را به وضوح شرح دهید. این کار بهتری نسبت به تحقیر کردن است.
برخی از Forum ها محل جداگانه*ای برای سوال*های کاربران جدید دارند. اگر فکر می*کنید که سوال پیش پا افتاده*ای دارید، به آنجا بروید. اما در آنجا نیز نباید تحقیر کرد.

به جای حدس*های خود نشانه*های مشکل را شرح دهید:
نوشتن در مورد اینکه خودتان علت مشکل پیش آمده را چه می*دانید، مفید نیست (اگر فرضیات شما بکلی اشتباه باشد آیا با دیگران مشورت می*کنید؟)
لذا سعی کنید که به دوستداران کامپیوتر از علائم و نشانه*های اولیه مشکل موجود بگویید و نه از فرضیات و تئوری*های خود. بگذارید

آنها خود تفسیر کنند و مشکل را تشخیص دهند اگر احساس می*کنید که ذکر کردن حدس خودتان می*تواند مهم باشد، آنرا روشن و تحت عنوان حدس خودتان بیان کنید و همچنین ذکر کنیدن که چرا این پاسخ نمی*تواند جوابگوی مسئله باشد.

سوال احمقانه:

من دائماً پیغام خطای SIG11 را در هسته کمپایل دریافت می*کنم و به یک شکاف بسیار نازک در بورد اصلی (Mothor Boord) مشکوک هستم. بهترین راه برای اطمینان از این وضعیت چیست؟

سؤال هوشمندانه:
کامپیوتر خانگی من که K 6233 بر روی بورد اصلی FIC-PA 2007 (VIA Apollo VP2 Chipcedt) با 256 مگابایت رم از نوع Car Sair PC133 SDRAM می*باشد، 20 دقیقه بعد از روشن شدن دائماً پیغام خطای SIG11 را نشان می*دهد. اما قبل از 20 دقیقه هرگز این اتفاق نمی*افتد. با Restart کردن سیستم، ساعت Restart نمی*شود ولی با خاموش کردن در شب Restart می*شود. با خارج کردن رم*ها هم این مشکل حل نمی*شود. قسمت مربوطه از فهرست کامپایل به شرح ذیل است.
چون رسیدن به این نقطه برای بسیاری از افراغد مشکل به نظر می*رسد، یک جمله را به شما یادآوری می*کنیم: «همه تشخیص دهندگان از ایالت میسوری هستند!» که شعار اداری این ایالت «به من نشان بده» است. (در سال 1899 یکی از افراد کنگره آمریکا گفت من از کشوری می*آید که در آنجا ذرت و کتان و دموکرات و فصاحت بیان بی*معنی کشت می*کنند که نه مرا متقاعد می*کند و نه راضی. من از ایالت میسوری هستم. شما باید به من نشان بدهید) در مورد تشخیص دادن، شک کردن مهم نیست اما نیاز واقعی و کاربردی به دانستن این است که چه چیزی به نشانه*هایی که شما دیده*اید نزدیک*تر است و نه فرضیات و حدس*های شما. به ما نشان بدهید!

نشانه*های مشکل خود را به ترتیب زمان وقوع شرح دهید:
نشانه*های مفید برای تشخیص اینکه چه مشکلی پیش آمده است، اغلب در اتفاقاتی که قبلاً افتاده*اند وجود دارند. لذا نامه شما باید به دقت شرح دهید که شما چه کاری انجام داده*اید و سیستم و کامپیوتر شما چه عکس*العملی داشتند تا اینکه سیستم blow up کرده است.

در مورد فرآیندهای Command-Line ، داشتن یک Session log و نقل قول مربوط در حدود بیست خط می*تواند خیلی مفید باشد.

اگر برنامه شما که blow up کرده است، دارای گزینه تشخیص عیب باشد ( مانند حالت verbose ) سعی کنید از آن برای گرفتن اطلاعات بیشتر برای اشکال*زدایی (debug) برنامه استفاده کنید.
به یاد داشته باشید که لزوماً هر چه بیشتر، بهتر نخواهد بود. سعی کنید سطحی از اشکال*زدایی را انتخاب کنید که خواننده را مطلع نماید و نه اینکه آنرا در انبوهی از داده*های بی*ارزش گمراه کند.
اگر نوشته شما طولانی شد (بیش از 4 پاراگراف)، بهتر است به طور مختصر مشکل را در ابتدا مطرح کنید و سپس به شرح وقایع به ترتیب زمانی بپردازید. به این ترتیب خوانندگان خواهند دانست که در نوشته شما به دنبال چه چیزی باید بگردند.

هدف را مشخص کنید، نه مرحله:

اگر به دنبال این هستید که بدانید چطور باید کاری را انجام داد (مثل گزارش کردن یک اشکال یا bug )،*با شرح دادن هدف خود شروع کنید. بعد از آن فقط برخی از مراحل خاص که برای رسیدن به آن طی کردید و موفق نشدید را شرح دهید.
اغلب،* افرادی که به کمک تکتیکی نیاز دارند، هدف بلند مرتبه*ای را در ذهن می*پرورانند و در راهی که فکر می*کنند تنها راه رسیدن به هدف است گمراه می*شوند. آنها برای کمک گرفتن مرحله به مرحله می*آیند اما نمی*دانند که مسیر اشتباه است تلاش قابل توجهی برای گذر از این مرحله مورد نیاز است.

سوال احمقانه :

چگونه می*توان در برنامه FooDraw مقادیر RGB رنگ را بر مبنای شانزده*تایی انتخاب کرد؟

سوال هوشمندانه :

من تلاش می*کنم که جدول رنگ*ها را روی یک تصویر با مقادیر انتخابی خودم قرار دهم. در حال حاضر تنها راهی که به نظرم می*رسد اینست که هر ردیف از جدول را اصلاح کنم اما نمی*توانم در برنامه FooDraw رنگ*ها را بر مبنای مقادیر RGB شانزده*تایی انتخاب کنم.
سوال دوم هوشمندانه بود. جواب این سوال ابزار بهتری برای آن کار را پیشنهاد می*دهد.

از دیگران نخواهید که جواب سوال را به صورت خصوصی ایمیل کنند:
کاربران اینترنت عقیده دارند که حل مشکلات باید یک فرآیند عمومی و روشن باشد که در طی آن اولین جواب به یک پاسخ می*تواند و باید توسط دیگر کاربران که با اطلاعات بیشتری به آن توجه می*کنند مورد تصحیح و تکمیل قرار بگیرد. همچنین، کسانی که کمک می*کنند تا دیگران به جواب سوال خود برسند، بخشی از پاداش خود را به این صورت می*گیرند که به عنوان یک فرد مسئول و جوابگو و صلاحیت*دار و مطلع توسط دیگر کاربران دیده می*شوند.
وقتی که شما درخواست جواب خصوصی می*کنید، هم فرآیند پاسخ*گویی و هم این پاداش را دچار مشکل می*کنید. این کار را نکنید. این انتخاب فرد پاسخگو است که به شما بطور خصوصی پاسخ دهد یا خیر و اگر او این کار را انجام دهد معمولاً به این دلیل است که فکر می*کند سوال از لحاظ جذابیت برای دیگران و همچنین اطلاعات، برای دیگران بسیار ضعیف است.

تنها یک استثناء برای این قاعده وجود دارد. اگر فکر می*کنید که سوال شما بگونه*ای است که ممکن است جواب*های بسیار زیاد و مشابه به یکدیگر دریافت کنید، از کلمات جادویی مانند «به من ایمیل بزنید و من خلاصه*ای از پاسخ*ها را به Group خواهم فرستاد» استفاده کنید. ممانعت از ورود تعداد بسیار زیاد نامه*های مشابه یکدیگر به Group ' ها و یا Mailing hist ها کار مودبانه*ای است اما باید به قول خود مبنی بر خلاصه کردن جواب*ها عمل کنید.

سوال را صریح مطرح کنید:
برای سوالهایی که انتهای مشخصی ندارد، بازه زمانی محدودی برای پاسخگویی به آنها در نظر گرفته نمی*شود. کسانی که می*خواهند پاسخ*های مفیدی به شما بدهند، مشغول*ترین افراد هستند. (چون در اغلب کارها به تنهایی کار می*کننند). این گونه افراد نسبت به سوال*هایی با بازه زمانی نامحدود حساسیت دارند و تمایل چندانی به پاسخ*گویی به آنها ندارند.
شما هنگامی که یک پاسخ مفید دریافت می*کنید که از پاسخگویی خود در مورد چیزی که می*خواهید بطور صریح پرسیده باشید (از اشاره*گر استفاده کند، که بفرستید، پیوست را بررسی کنید یا هر چیز دیگر). این کار تلاش پاسخگو را بر روی هدف شما متمرکز می*کند و به طور ضمنی حدی از نظر زمانی برای پاسخگویی و صرف انرژی برای کمک به شما ایجاد می*کند. این کار خوبی است.
برای درک دنیایی که متخصصین در آن زندگی می*کنند، به مهارت به عنوان یک منبع و زمان فراوان برای پاسخگویی به یک مورد کمیاب فکر کنید. هر چه زمان کمتری را برای پاسخگویی به سوال خود به طور ضمنی در نظر بگیرید، احتمال اینکه جواب واقعاً مناسب از جانب یک فرد خبره و پرمشغله دریافت کنید، بیشتر می*شود بنابراین بهتر است که برای سوال خود قالبی در نظر بگیرید که زمان مورد نیاز به پاسخگویی به آن را از جانب یک فرد خبره به حداقل برساند. اما این کار اغلب مشابه ساده*سازی یک سوال نیست. به عنوان مثال، ممکن است برای شرح مناسبی از X یک راهنمایی بکنید؟ معمولا سوال هوشمندانه*تری است نسبت به اینکه ممکن است لطفاً X را توضیح دهید!
اگر شما یک کد نادرست دارید، بهتر است در مورد اینکه چه اشکالی دارد بپرسید تا اینکه درخواست کنید کسی آنرا اصلاح کند.

==وقتی که در مورد کد می*پرسید:==

بدون اینکه مشخص کنید که باید به دنبال چه نوع مشکل باید بود، از دیگران نخواهید تا کد برنامه*ی شما را اشکال*زدایی یا به اصلاح debug کنند. فرستادن چند صد خط برنامه و گفتن اینکه «این برنامه کار نمی*کند!» باعث می*شود که هیچ پاسخی دریافت نکنید با فرستادن ده دوازده خط از برنامه و گفتن اینکه بعد از خط هفتم انتظار داشتم یا اتفاق <X> بیفتد ولی <Y> رخ داد! بیشتر احتمال دارد تا به پاسخ خود برسید.

تکالیف منزل را سوال نکنید:
کاربران کامپیوتر دریافتن سوالهای تکالیف منزل تبحر دارند. اغلب ما این کار را کرده*ایم. این سوال*ها برای این است که شما روی آن*ها کار کنید تا تجربه کسب کنید. پرسیدن راهنمایی ایرادی ندارد اما نه کل روش حل.
اگر دیدید که روی یک سوال کار کرده*اید اما نتوانستید آنرا حل کنید، از یک فروم یا گروپ بپرسید یا در نهایت به عنوان یک «کاربر» از لیست فروم یا پروژه کمک بگیرید با وجود اینکه کاربران دیگر متوجه آن می*شوند، اما برخی از دیگر کاربران حرفه*ای ممکن است حداقل یک راهنمایی به شما بکنند.

سوالهای بی معنی را حذف کنید:
از به پایان رساندن درخواست سوال خود با جملات بی*مفهومی مانند کسی می*تواند به من کمک کند؟ یا آیا جوابی وجود دارد؟ پرهیز کنید. اولاً، اگر شرح خود را تا نیمه نوشته بودید، این گونه سوال*ها زائد هستند. دوماً، به دلیل زائد بودن آنها کاربران آنها را آزاردهنده تلقی می*کنند و احتمال دارد که جواب*هایی بی عیب و نقص ولی بی اعتنا مانند بله، به شما می*توان کمک کرد. یا خیر، هیچ کمکی نمی*توان کرد به شما بدهند.
به طور کلی، از سوالهای آری یا خیر باید اجتناب شود مگر اینکه تنها جواب بله یا خیر برای شما کافی باشد.
سوال خود را با کلمه «فوری» نشانه*دار نکنید، حتی اگر برای شما اینگونه باشد: این مشکل شماست، نه دیگران. اظهار ضرورت کردن نتیجه مع*** می*دهد. بیشتر کاربران به راحتی اینگونه سوال*ها را که با خودخواهی و گستاخی درخواست توجه فوری و ویژه می*کنند را حذف می*کنند.
تنها یک شبه استثناء وجود دارد. اگر شما در یک محل با مرتبه بالا و با یک نرم*افزار کار می*کنید و از نظر زمانی تحت فشار هستید، گفتن مودبانه محدودیت زمانی خود می*تواند موثر باشد تا دیگران را به پاسخ دادن به شما ترغیب کند.
البته این کار ریسک بالایی دارد، چون معیار جالب بودن مسائل از نظر کاربران دیگر با شما متفاوت است. به عنوان مثال فرستادن نامه از یک ایستگاه فضایی بین*المللی قانع کننده است اما از جانب یک انسان با احساس خوب و مهربان یا یک سیاستمدار خیر. در واقع، نوشتن کلمة «فوری» باعث می*شود که از سوال شما اجتناب و دوری شود حتی اگر از نظر آنها مهم باشد.

اگر فکر می*کنید که این امری مبهم است،*دوباره این مطالب را بخوانید تا کاملاً آنرا درک کنید، قبل از آنکه نوشته*ای را به جایی بفرستید.

ادب ضرری ندارد، گاهی کمک هم می*کند:
مؤدب باشید. از جملاتی مانند «لطفاً» و «با تشکر از توجه شما» یا «ممنون از ملاحظه شما» استفاده کنید. به طور واضح بیان کنید که شما اینکه دیگران وقت خود را برای کمک به شما رایگان صرف می*کنند، تحسین کنید.
صادق بودن، به اندازه واضح، دقیق، با دستور زبان صحیح و مشروح بودن و پرهیز از قالب*های مالکانه، مهم نیست و حتی جایگزین آنها هم نمی*تواند باشد. کاربران بطور کلی علاقه دارند که گزارش*های دقیق تکنیکی از bug ها و ایرادها را هر چند بی ادبانه دریافت کنند تا نوشته*های مودب ولی ابهام*آمیز. (اگر این امر برای شما مبهم است، به یاد داشته باشید که سوالها را با چیزی که توسط آن می*توان یاد گرفت ارزش*گذاری می*کنند)
به هر حال اگر مشکلات تکنیکی خود را ردیف کنید، مؤدب بودن شانس شما را برای دریافت پاسخ مفید افزایش می*دهد.
(باید ذکر شود که تنها مخالفتی که از سوی کاربران قدیمی نسبت به این نوشته دریافت کرده*ایم، در رابطه با توصیه*های قبلی ما برای تشکر پیشاپیش است. برخی از کاربران احساس می*کنند که این دلالتی به منظوری دارد و نه تشکر. توصیه ما اینست که هم پیشاپیش تشکر کنید و هم بعد از پاسخ*گویی و یا ادب و احترام را به روشهای دیگری بیان کنید قبلا با جملاتی مثل: «با تشکر از توجه شما» یا «ممنون از ملاحظه شما».

[L0pht]

روش حل را با یادداشت مختصری پاسخ دهید:
بعد از اینکه مسئله حل شد،* یادداشتی به همه کسانی که به شما کمک کرده*اند بفرستید، آنها را از نحوه*ی حل مطلع کنید. و باز هم از یاری آنها تشکر کنید. اگر مسئله شما در یک ایمیل لیست را گروه خبری مورد توجه قرار گرفته بود بهتر است این یادداشت را به آنجا بفرستید.
در بهترین حالت، جواب شما باید شامل سوال اولیه و به همراه کلمه حل شده یا Fixed یا Resolved یا هر کلمه*ای با معنی مشابه در عنوان نامه باشد. در ایمیل لیست*هایی که سرعت برگشت یا جواب دادن نامه*ها زیاد است، یک کاربرد مستعد که می*بینید یک نامه با عنوان مشکل X مطرح شده و سپس نامه مشکل X حل شده وجود دارد، وقت خود را (اگر علاقه*مند به آن موضوع خاص نباشد) روی آن صرف نمی*کند و به حل مشکلات دیگر می*پردازد.
پاسخ شما نباید طولانی و شامل جملاتی ساده مثل: «ایراد از کابل شبکه بود، با تشکر از همه» باشد. حتی اگر پاسخ ندهید، بهتر از این جملات است. پاسخ کوتاه و خلاصه*ای شیرین بهتر است از یک مقاله طولانی مگر اینکه عمق تکنیکی مسئله زیاد باشد. ذکر کنید که چه عملی مشکل را حل کرد اما لزومی ندارد که تمام مراحل حل مشکل را گزارش کنید.
برای برخی از مسائل مناسب است که خلاصه*ای از مراحل رفع مشکل را گزارش کنید. وضعیت نهایی مسئله خود را شرح دهید. توضیح دهید که چه روشی شما را به حل رساند و بعد از آن به داده*هایی که جواب نمی*رسد اشاره کنید. روشهای اشتباه را باید بعد از جواب صحیح و دیگر مطالب خلاطه بیاورید تا اینکه خلاصه شما تبدیل به یک داستان کارگاهی نشود. از افرادی که به شما کمک کردند نام ببرید، با این کار با آنها دوست هم می*شوید.
در کنار مودب و آموزنده بودن، این روش خلاصه نویسی به دیگرانی که در آرشیو ایمیل لیست*ها، گروه*های خبری و یا فروم*ها به دنبال مطلبی هستند، کمک می*کنید تا بدانند دقیقاً چه روشی به شما کمک کرده است.
در نهایت،*این گونه خلاصه نویسی به تمام کسانی که کمک کرده*اند، احساس رضایت*مندی و نزدیکی به مسئله می*دهد و این کم ارزش نیست. اگر شما یک تکنسین یا هکر نیستید، مطمئن باشید که این احساس برای راهنماها و متخصصینی که از آنها کمک گرفته*اید، بسیار مهم است. شرح مسئله*ای که به حل نشدن و پوچی ختم شود، مایوس کننده است و کاربران از حل آنها خودداری می*کنند. احساس دوری از این حالت کمک بسیار بسیار بزرگی به شما برای مرتبه بعدی که می*خواهید سوال بپرسید می*کند.
در نظر داشته باشید که چقدر قادرید دیگران را از داشتن مشکل مشابه پیشگیری کنید از خود بپرسید که آیا یک سند نوشته یا FAQ (سوالات پرسیده شده متداول) می*تواند کمک کند؟ و اگر جواب بله بود، آنرا نوشته و بفرستید.
در میان کاربران حرفه*ای، این گونه رفتار خلاصه نویسی مهمتر از ادب معمول است. این روشی است که می*توانید توسط آن شهرتی بین دیگران برای تعامل با آنها کسب کنید که دارایی با ارزشی است.

چگونه پاسخ*ها را تفسیر کنیم:
RTFM و STFW: چگونه بیان کنیم که دچار مشکل جدی شده*ایم:
یک رسم سنتی و مقدس وجود دارد: اگر پاسخی دریافت کردید که در آن نوشته شده بود RTFM یعنی با Manaal (کتاب راهنما) را بخوانید. در این مواقع نظر فرد پاسخ دهنده معمولاً صحیح است. بروید دستورالعمل*ها را بخوانید.
RTFM خویشاوندن جوانتری هم دارد. اگر پاسخ دریافتی شامل STFW بود یعنی آن فرد معتقد است که باید وب را جستجو کنید. مطمئناً حق با اوست. بروید و جستجو کنید.
مدل مودبانه*تر این بیان اینست که بگویند Google is your Friend یعنی گوگل دوست شماست و این یعنی در گوگل جستجو کنید.
در فروم*ها، ممکن است توصیه کنند که آرشیو فروم را بگردید. در واقع، ممکن است فرد مهربانی، اشاره*ای به مشکلات قبلی که این مسئله در آنجا حل شده است، کرده باشد. اما به این ملاحظات اعتماد نکنید، قبل از پرسش، آرشیو را جستجو کنید.
اغلب، هنگامی که افرادی به شما توصیه می*کنند وب را جستجو کنید، در حین نوشتن از جملات، صفحه*ای از دستورالعمل یا اطلاعاتی شما به آن نیاز دارید را در مانیتور خود باز کرده*اند و می*بینند. این توصیه آنها به این معناست که (1) اطلاعات مورد نیاز شما را به راحتی پیدا می*شود (2) اگر خودتان جستجو کنید بیشتر یاد می*گیرید تا اینکه آن اطلاعات را به شما بدهند.
شما با این کار نباید رنجیده شوید. در استاندارد کاربران حرفه*ای (هکرها)، پاسخ دهنده به سوال شما بدین طریق نوعی از احترام خشن را نشان می*دهد، به جای اینکه شما را نادیده بگیرد. در عوض شما باید به خاطر این مهربانی مادربزرگانه از او تشکر کنید.

اگر نفهمیدند...:
اگر جواب را نفهمیدید، فورا تقاضای روشن کردن پاسخ نکنید. از همان اندازه‎هایی که برای پاسخ اولیه خودتان(دستورالعمل‎ها FAQS، وب و دوستان ماهر) برای فهمیدن جواب استفاده کنید. سپس اگر باز هم نیاز به شفاف سازی نشان دهید که چه چیزی یادگرفته‎اید.
برای مثال تصور کنید که من به شما می‎گویم: "به‎نظر می‎رسد که شما Zentry گرفته شده‎ای دارید، باید آنرا تمیز کنید." در این صورت یک جوابیه نامناسب این خواهد بود:" Zentryچیست؟" و یک جواب خوب این خواهد بود" بسیار خوب، من صفحه اصلی را خواندم و به Zentry ها تحت عنوان سوئیچ‎های –Z و –P اشاره شده است اما هیچ یک از تمیز کردن Zentry چیزی نگفته‎اند. آیا اینها درست است یا من نکته‎ای را متوجه نشده‎ام؟"

برخورد با گستاخی:
آنچه که در محیط هکرها گستاخی می‎نمایند به معنای توهین آمیزی نیست بلکه حاصل بیان مستقیم و بدور از مطالب اضافه است که برای افرادی که بیشتر به حل مسائل می‎اندیشیدند تا ایجاد احساس خوبی در دیگران، طبیعی‎تر است. وقتی با گستاخی مواجه شدید، سعی کنید آرام برخورد کنید. اگر کسی واقعا از حد خود خارج شودبسیار متحمل است که یکی از افراد قدیمی آن لیست یا گروه جدی یا فروم او را متوجه کند. اگر این کار صورت نگیرد و شما خلق و خوی را از دست دهید ممکن است فردی را که طبق هنجارهای یک محیط کاربری افتاده کرده است از دست بدهید و شما مقصر خواهید بود. این امر شانس شما را در دریافت کمک برای آنچه که خواسته‎اید کاهش خواهد داد.
از طرف دیگر، معمولا شما با گستاخی مواجه می‎شوید و برخورد با آن بی‎جا خواهد بود. حالت عکس فوق اینست که با متخلفین واقعی را به‎شدت برخورد کنید و رفتار غیر معقول آنها را با چاقوی کلام قطع کنید. البته قبل از کار از موقعیت خود بسیار بسیار مطمئن باشید مرز بین تصحیح دیگران و غیر فعال بودن و شروع یک جدال بی‎هدف به اندازه‎ای باریک است که خود هکرها هم گاهی اوقات آنرا اشتباه می‎گیرند. اگر شما یک تازه وارد هستید، شانس شما کمتر خواهد بود. اگر بدنبال اطلاعات هستید ونه سرگرمی، بهتر است انگشتانتان را از روی کی‎بورد بردارید و ریسک نکنید.
(برخی افراد معتقدند که هکرها حالت خفیفی از خود ماندگی یا سندرم اسپرگر دارند و واقعا فاقد برخی از مداربندی‎های مغزی آنها که برهم کنش‎های اجتماعی انسان را روان می‎کند، هستند. این ممکن است درست باشد یا نباشد اگر خودتان یک هکر نیستید، ممکن است از عهده بی‎قاعدگی و عجیب و غریب بودن این مسئله برآیید، اگر فکر می‎کنید که مغزما دچار ضایعه شده است. شروع کنید ما اهمیتی نمی‎دهیم! ترجیح می‎دهیم همان چیزی باشیم که هستیم و عموما تردیدی نسبت به عناوین پزشکی داریم.)
در قسمت بعد، در مورد مطلب متفاوتی بحث می‎کنیم با نوع گستاخی که در اثر رفتار اشتباه با آن برخورد می‎کنید.

شبیه یک بازنده رفتار نکردن:
با توجه به راه‎های مفصلی که در این‎جا گفته شد یا راه‎های مشابه بعید از که در فرم‎‎های ارتباطی هکرها اشتباه کنید. به‎طور دقیقی با جملات متفاوت به شما گفتیم که چگونه می‎توان اشتباه کرد.

اگر چنین اتفاقی افتاد بدترین کار اینست که از این تجربه خود ناله کنید، ادعا کنید که شفاها مورد توهین قرار گرفته‎اید، تقاضای عذرخواهی کنید، جیغ بکشید، نقستان را حبس کنید، به شکایت کردن تهدید کنید، از افراد شکایت کنید و غیره. در عوض کاری که شما می‎کنید، اینست که:
پیش بروید. این امری طبیعی است. درواقع مناسب و سالم است.
استانداردهای جوامع از خودشان حمایت نمی‎کنند. توسط افراد فعالی که از آنها استفاده می‎کند و به‎وضوح در عموم حمایت می‎شوند. ناله نکنید که همه انتقادها باید در ایمیل‎های خصوصی عنوان شوند. اینگونه نیست. همچنین نباید اصرار کنید که توسط فردی که یکی از ادعاهای شما را اشتباه خوانده است یا نظر متفاوت است، مورد هجوم واقع شده‎اید. این اخلاق بازنده‎هاست.
فروم‎‎هایی هستند که در آنها به‎دلیل راهنمایی اشتباه و از روی ادب زیاد، شرکت‎کنندگان توسط دیگران کاربران از فرستادن نامه‎های گمراه کننده منع شده‎اند و به آنها گفته شده"اگر نمی‎خواهید به کسی کمک کنید، لطفا حرف نزنید!"
رفتن کاربران راهنما به جاهای دیگر، منتج به این می‎شود که فروم به صحبتهای بلی‎معنی نزول کنند و تبدیل به یک ؟ تکنیکی بی‎استفاده گردد.
به‎طور اغراق‎آمیزی "دوستانه" (در این حالت) یا مفید: یکی را انتخاب کنید.
به یاد داشته باشید: وقتی که هکری به شما می‎گوید که اشتباه کرده‎اید،(صرف نظر از اینکه چقدر درشت‎گویی کرده باشد)، به شما می‎گوید که دوباره آن کار را تکرار نکنید، او ملاحظه 1- شما 2- اجتماع را می‎کند. بسیار راحتتر است برای او که شما را ندیده بگیرد و شما را از زندگی خودش فیلتر کند. اگر نمی‎توانند سپاسگزار باشید، حداقل کمی بزرگی داشته باشید و ناله و شکایت نکنید و انتظار نداشته باشید که مثل یک عروسک شکننده با شما رفتار بشود زیرا شما یک تازه وارد با روحیه حساس و ادعاهای مبهم هستید.
گاهی اوقات افراد بدون هیچ دلیل روشنی شخصا شما را مورد حمله قرار می‎دهند حتی اگر شما اشتباهی نکرده باشید(یا فقط در ذهن آنها دچار اشتباه شده‎اید.) در این موارد، شکایت کردن روشی واقعا اشتباه است.

این افراد متجاوز، نادان هم هستند که بدون هیچ دلیلی، خود را با تجربه می‎دانند یا با آزمایش‎های روان‎شناسی می‎خواهند بدانند که اشتباه کرده‎اید یا خیر. خوانندگان دیگر هم آنها را نادیده می‎گیرند و یا با روش خودشان با آنها برخورد می‎کنند رفتار این‎گونه افراد خود آنها را دچار مشکل می‎کند که به شما ربطی ندارد.
اجازه ندهید که داخل این‎گونه بحث‎ها به دام بیفتید. بعد از اینکه بررسی کردید که آیا آنها واقعا توهین هستند و نه اشاره‎ای به اشتباه شما و نه اشاره‎ای به اشتباه شما و نه اشاره‎ای زیرکانه به جواب واقعی سوال شما اغلب توهین‎ها نادیده گرفته می‎شوند.

سوالهایی که نباید پرسید:
در اینجا برخی از سوالهای معمول احمقانه و سوالهایی که هکرها به آنها پاسخی نمی‎دهند، آورده شده است:
سوال: کجا می‎توانم برنامه یا منبع x را پیدا کنم؟
سوال: چگونه می‎توانم از X برای انجام استفاده کنم؟
سوال: چگونه می‎توانم پوسته Prompt خود را تنظیم کنم؟
سوال: می‎توانم یک فایل Acme Corp را به Tex توسط تبدیل کننده Bass- O- Matic تبدیل کنم؟
سوال:مسیر SQL statement و Configuration و Program من کار نمی‎کند!
سوال: با Window خود مشکل دارم. می‎توانید کمکم کنید؟
سوال: برنامه من کار نمی‎کند. فکر می‎کنم وسیله X سیستم من خراب است!
سوال: برای نصب Linux یا X مشکل دارم. می‎توانید کمکم کنید؟
سوال: چگونه می‎توانم Crack کنم؟ حق امتیاز یک کانال را بدزدم؟ ایمیل کسی را بخوانم؟
سوال: کجا می‎توانم برنامه یا منبع X را پیدا کنم؟
جواب: از همان‎هایی که من پیدا کردم در پایان یک جستجوی اینترنتی. یعنی هنوز همه نمی‎دانند چگونه از google استفاده کنند؟
سوال: چگونه می‎توانم از X برای انجام Y استفاده کنم؟
جواب: اگر هدف شما انجام Y است نباید روشی را که ممکن است برای آن مناسب نباشد ذکر کنید. سوالهایی از این قبیل اغلب نشانگر این هستند که فرد فقط در مورد X بی‎اطلاع نیست بلکه در مورد شکل 2 که درحال حل آنست و در جزئیات موقعیت خاصی هم سردرگم شده است. بهتر است این‎گونه افراد را نادیده بگیریم تا وقتی‎که مشکل خود را بهتر مطرح کنند.
سوال: چگونه می‎توانم پوسته Prompt خود را تنظیم کنم؟
جواب: اگر به همان اندازه که برای پرسیدن این سوال باهوش باشید می‎توانید RTFM کنید و جواب خود را بیابید.
سوال: می‎توانم یک فایل Acme Corp را به فایل Tex با تبدیل کننده Boss- O- matic تبدیل کنم؟
جواب: امتحان کن و ببین اگر این کار را می‎کردی 1- جواب را می‎یافتی 2- وقت من را هم نمی‎گرفتی.
سوال: مسیر SQL statement و Program/ Configuration من کار نمی‎کند.
جواب: این سوال نیست و من علاقه‎مند نیستم که با بیست سوالی سوال واقعی را شما کاوش کنم.

کارهای . بهتری برای انجام دارم. وقتی چیزی شبیه این می‎بینم، عکس‎العمل من طبیعتا یکی از موارد زیر خواهد بود: چیز دیگری هم داری که به آن اضافه کنی؟
آه، چقدر بد! امیدوارم درستش کنی.
دقیقا این چه ربطی به من دارد؟

سوال: با Windows خود شکل دارم می‎توانید کمک کنید؟
جواب: بله آن تفاله مایکرو سافت را بیرون بریز و یک سیستم عامل با منبع باز مثل Linux یا BSD نصب کن.
یادداشت: در مورد Windows و در مورد برنامه‎ای که ساخت رسمی ویندوز نیست یا با آن تداخل دارد(مثل Somba) سوال نپرس. از این جواب متعجب نباش چراکه مشکل از ویندوز است و نه برنامه زیرا ویندوز به‎طور کلی بسیار آسیبپذیر است و این مورد معمولی است.
سوال: برنامه من کار نمی‎کند. فکر می‎کنم وسیله X سیستم من خراب است.
جواب: درحالیکه ممکن است شما اولین مغزی باشید که به یک عیب واضح
در سیستم توجه کرده باشید به کتابخانه‎هایی که توسط صدها یا هزاران نفر استفاده شده‎اند رجوع کنید؛ بهتر از اینست ک بطور کلی بی‎دلیل بنویسید ادعاهای غیر معمول، شواهد غیر معمول هم لازم دارد وقتی ادعایی شبیه این می‎کنید، باید با مستندات واضح و جامع در مورد ایراد پشتیبانی کنید.
سوال : برای نصب Linux یا X یا مشکل دارم می‎توانید کمک کنید؟
جواب: خیر. باید دستم به سیستم شما برسد تا بتوانم مشکل را حل کنم. از گروه محلی کاربران Linux خود برای کمک بپرسید.(می‎توانید لیستی از گروههای کاربران را اینجا پیدا کنید.)
یادداشت: سوال در مورد نصب Linux هنگامی‎که در ایمیل لیست یا فرومی در مورد یک توزیع خاص باشید مناسب است، یا در فرم‎های محلی کاربران. در این موارد، جزئیات مشکل را شرح دهید. اما قبل از آن جستجوی دقیقی با "Linux" و همه قطعات سخت‎افزاری مشکوک انجام دهید.
سوال: چگونه می‎توانم Crack حق امتیاز یک کانال را بدزدم؟ ایمیل کسی را بخوانم؟
جواب: شما زندگی سطح پایینی دارید که می‎خواهید این کارها را انجام دهید و یک انسان سبک مغز هستید که از یک هکر چنین چیزی می‎پرسید.

سوالهای خوب و بد:
در آخر، قصد دارم که توسط مثالهایی روش سوالهای هوشمندانه را شرح دهم جفتی از سوالها درباره یک مشکل یکسان، یکی از راه احمقانه و دیگر هوشمندانه.
احمقانه: کجا می‎توانم چیزی درباره Foonly Flarbamatic پیدا کنم؟

این سوال فقط تقاضای یک "STFW" در جواب دارد.
هوشمندانه: از گوگل برای یافتن "Foonly Flurbumatic 2600" استفاده کردم، اما راهنمایی مقیدی نیافتم. می‎توانم راهنمایی در مورد اطلاعات برنامه‎نویسی روی این وسیله بگیرم؟
این مورد اکنون STFW را انجام داده است و به نظر می‎رسد که مشکل واقعی دارد.
احمقانه: نمی‎توانم کد را از فلان پروژه برای کمپایل بگیرم. چرا خراب است؟
این پرسشگر فرض می‎کند که کس دیگری اشتباه کرده است خودبین...
هوشمندانه: کدهای فلان پروژه تحت Nulix ورژن 6.2 کمپایل نمی‎شود. من FAQ را خوانده‎ام اما چیزی درمورد مسائل مربوط به Nulix نداشت. در اینجا نسخه‎ای از تلاش کمپایل کردن را آورده‎ام آیا کاری انجام داده‎ام؟
پرسشگر این سوال محیط را مشخص کرده است FAQ را خوانده است خطا را نشان داده است. و فرض نمی*‎کند که شکل او اشتباه دیگری باشد. این مورد ارزش توجه را دارد.
احمقانه: با مادربورد خود مشکل دارم کسی می‎تواند کمک کند؟
پاسخ هکر J. Randem به این سوال اینست:"درست است. آیا احتیاج دارد آروغ بزنید و پوشکتان عوض شود؟" که با زدن کلید Delete پایان می‎یابد.
هوشمندانه: روی مادربورد t,y,x,s2464 را امتحان کردم. وقتی کمکی نکرد C,B,A را امتحان کردم. هنگام امتحان C نشانه‎های غیر معمول را یادداشت کردم به‎طور مشخص اشکال از برنامه‎نویسی است اما نتایج طبق انتظار نیست. دلایل معمول ایرادهای مادربوردهای athlon MP کدامند؟ کسی ایده‎ای برای امتحان بیشتر مادربورد برای حل مشکل موجود دارد؟
از طرف دیگر این فرد ارزش پاسخ را دارد. او هوش حل مسئله خود را نشان داد. نه اینکه منفعلانه منتظر جوابی از بالا باشد.
در سوال آخر دقت کنید به تفاوت زیرکانه ولی مهم بین درخواست کردن"جوابی به من بدهید" و "لطفا به من کمک کنید تا بدانم چه تشخیص‎های دیگری می‎توانم بدهم تا به آگاهی برسم" در واقع حالت سوال آخر بسیار نزدیک به یک رویداد واقعی که در آگوبیت 2001 در ایمیل لیست (lkml) Linux- kemel اتفاق افتاد بنا شده است. من (اریک) در آن زمان یک سوال پرسیدم. من قفل شدن‎های عجیبی در مادربورد S2462 Tyon می‎دیدم. اعضای لیست اطلاعات ضروری که برای حل به آنها نیاز داشتم که تامین کردند.
به روشی که من سوال را پرسیدم به مردم چیزی را برای چاوش کردن دارم؛ من راه را برای وارد شدن آنها آسان و جذاب کردم. من برای توانایی همسالان خودم احترام قائل شدم و آنها را برای مشورت با من به‎عنوان یک دوست دعوت کردم. همچنین برای زمانی که آنها برای نشان دادن روشهای اشتباه به من صرف کردند احترام قائل شدم.

بعد از آن، وقتی‎که از همه تشکر کردم و یادآوری کردم که چه خوب فرآیند حل شد، یکی از اعضای lkml مشاهده کرد که این مسئله نه به این خاطر که من یک "اسمی" در لیست داشتم حل شده است، بلکه به این‎خاطر که من سول را به روش مناسبی پرسیدم.
هکرها از برخی جهات خیلی ظالم‎اند. من مطمئن هستم که اگر مانند یک انگل رفتار می‎کردم، به من توهین می‎شد یا اینکه مرا نادیده می‎گرفتید بدون توجه به اینکه من چه‎کسی هستم. پیشنهاد او برای نوشتن کل ماجرا به‎عنوان یک دستور‎العمل به دیگران مستقیما موجب شد تا این راهنما را بنویسیم.

اگر نتوانستید جوابی بدست آورید:
اگر نتوانستید جوابی بیابید لطفا ناراحت نشوید که ما احساس نمی‎کنیم که می‎توانیم به شما کمک کنیم.گاهی اوقات اعضای گروهی که شما از آنها سوالی پرسیده‎اید ممکن است جواب را ندانند ندادن جواب به معنای نادیده گرفتن نیست، اگرچه مسلما تشخیص بین این دو سخت است.
بطور کلی، دوباره فرستادن سوال ایده‎ی بدی است. این کار آزاردهنده و غیر مودبانه به‎نظر می‎رسد. صبر داشته باشید: کسی که جواب شما را می‎داند ممکن است در منطقه ساعتی جهانی دیگری و در حالت خواب باشد. یا شاید سوال شما به حدکافی خوب شکل نگرفته باشد تا بتوان با آن شروع کرد.
مراجع دیگری برای کمک به شما هستند که اغلب به نیاز تازه واردها بهتر جواب می‎دهند. گروههای کاربری محلی و آن لاین بسیاری هست که مشتاق نرم‎افزار هستند حتی اگر هیچ‎گاه خودشان نرم‎افزاری ننوشته باشند. این گروه‎ها معمولا به این دلیل شکل می‎گیرند که بتوانن به یکدیگر و تازه وارد کمک کنند.

همچنین شرکت‎های تجاری بسیاری هستند که می‎توانید برای کمک گرفتن با آنها تماس بگیرید، چه بزرگ و چه کوچک(SpikeSource , RedHat دو تا از بهترین آنها هستند، موارد بسیارری دیگری نیز هست). از اینکه باید برای کمک گرفتن، پولی بپردازید مضطرب نشوید! اگر موتور ماشین شما واشر بالایی را بسوزاند، باید بروید به یک تعمیرگاه و برای تعمیر آن پول بپردازید.
حتی اگر نرم‎افزار برای شما هزینه‎ای در بر نداشته باشد، نباید انتظار داشته باشید که پشتیبانی هم همیشه مجانی باشد.
برای نرم‎افزارهای معروف مانند Linux ، حداقل 10000 کاربر برای هر نمایندگی وجود دارد. برای یک نفر ممکن نیست که تماس 10000 نفر را پشتیبانی کند. یادآوری می‎کنیم که حتی اگر مجبور شوید برای کمک پول بپردازید، هنوز دارید پول کمتری نسبت به آنچه که باید برای خرید نرم‎افزاری می‎پرداختید، می‎پردازید (پشتیبانی برای نرم افزار با منبع بسته معمولا گرانتر و با صلاحیت کمتری نسبت به یک نرم‎افزار با منبع باز است.)

چگونه به سوالات به‎طور مفید پاسخ بدهیم:
آرام باشید. سوالهایی که با تنش همراه باشد، باعث می‎شوند افراد احمق و یا گستاخ جلوه کننده حتی اکر این‎طور نباشد.
به اولین متخلف به‎صورت Off- Line پاسخ دهید. هیچ نیازی به تحقیر کسی که اشتباه صادقانه‎ای را مرتکب شده است،در جمع عمومی نیست یک تازه وارد واقعی شاید نداند که چگونه آرشیو را جستجو کند یا کجا FAQ ذخیره می‎شوند. اگر واقعا نمی‎‎دانید، بگویید! یک جواب اشتباه ولی ظاهرا موثق بدتر از اینست که چیزی گفته نشود به کسی به گونه‎ای اشاره نکنید که او تحقیر شود چون فقط می‎خواهید مانند یک فرد ماهر به‎نظر بیایید متواضع و صادق باشید، مثال خوبی برای سوال کننده و همتایان خود بزنید.
اگر نمی‎توانید کمک کنید، مانع از کمک هم نشوید. روشها را به شوخی نگیرید که ممکن است ساختار کاربر را به شوخی نگیرید که ممکن است ساختاری کاربر را از بین ببرد، یک کاربر ضعیف ممکن است این‎ها به‎عنوان دستور‎العمل تلقی کند.
سوالهای کاوش گراند. بپرسید تا جزئیات بیشتری را استخراج کند. اگر در این کار ماهر هستید، سوال کننده چیزی یاد خواهد گرفت و همچنین شما سعی کنید سوال بد را به خوب تبدیل کنید. یادمان باشد که همه ما زمانی تازه وارد بودیم.
در هنگام خواندن RTFM گاهی اوقات خوب است به کسی که تنبل و نامرتب است یک راهنمایی به مستندات بکنیم(حتی اگر یک پیشنهاد برای عبارت کلیدی جستجو در گوگل باشد.)

اگر به دنبال پاسخ دادن به سوال هستید ارزش خوبی به آن بدهید. به کسی که روش یا ابزار اشتباهی را بکار گرفته، برای دور زدن مسئله ندهید. ابزار مناسب را پیشنهاد کنید. سوال را دوباره قالب‎بندی کنید.
به جامعه خود برای یادگرفتن از سوال کمک کنید. وقتی که سوال خوبی دارید، از خودتان بپرسید، "چگونه می‎توان اسناد و FAQ های مرتبط را به‎گونه‎ای تغییر داد که دیگر کسی این سوال را دوباره نپرسد؟" سپس یک ضمیمه برای اسناد(به نگهدارنده سایت بفرستید).
اگر برای پاسخ پژوهشی انجام داده‎اید، مهارتهای خود را نشان دهید به‎جای اینکه وانمود کنید جواب را از جیب خود درآورده‎اید. جواب دادن به یک سوال خوب، مانند غذا دادن به یک فرد گرسنه است اما آموختن روش‎ها و مهارتهای تحقیق توسط مثال به آنها مانند نشان دادن راهی برای کاشتن غذا برای یک عمر است.

[L0pht]

نویسنده : اریک ردموند
ترجمه : سعید رسولی و شایان سیف
ویرایش : امیر مهری
لطفا ظرفیت هر تاپیک بیشتر بشه.